امام شیعیان

مولای من بعد تو ، که غصه خوار یتیمان است؟ مردمان کوفه؟!

یا علی یتیمان امشب گرسنه اند ... در انتظارت  

 

درد دل على علیه السّلام با مالک اشتر

روزى امام علی علیه السّلام در نزدِ مالک اشتر از فرار مردم به سوى معاویه شکایت کرد. مالک ‌اشتر گفت: یا امیرالمؤمنین! ما به همراهى مردم کوفه با اهل بصره قتال کردیم ‌و نظرهایمان یکى بود. بعد اختلاف پیدا شد و دشمنى یافتند و نیت‌ها سست شد و عدالت ‌کم شد، شما هم میان آنها به عدل و انصاف عمل مى‌کنى و طبقات شریف را بر وضیع ‌امتیازى نمى‌دهید؛ لذا طایفه‌اى که با تو هستند به تنگ آمده و از حقى که فراگیر شده ‌خسته و دلتنگ شده‌اند و از عدالتى که در آن واقع شده‌اند افسرده گردیده‌اند و ساخت ‌و ساز معاویه و احسان‌هاى او متوجه به اهل غنا و شرف است. از این جهت نفوس مردم، مشتاق دنیا شده است. کم هستند کسانى که طالب دنیا نباشند و بیشترشان از حق ‌گریزانند و خریدار باطلند و دنیا را بر آخرت ترجیح مى‌دهند، اینک اگر شما صلاح بدانید مقدارى سرکیسه را باز کنید، گردنشان به سوى تو خم خواهد شد و نسبت به شما صمیمیت نشان مى‌دهند و دوستى آنان بر شما خالص مى‌گردد. خداوند کار ساز تو باشد یا امیرالمؤمنین! و دشمنانت را خوار، نقشه آنان را سست و امورشان را پریشان و از هم ‌بپاشد. خدا به آنچه عمل مى‌کنند آگاه است.

على علیه السّلام ضمن حمد و ستایش خدا و درود بر پیامبرش فرمود: اما این که از طرز عمل ‌و روش ما درباره عدالت گفتى، خداوند متعال مى‌فرماید: مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَ مَن ‌اَساءَ فَعَلَیها وَ ما رَبُّک بِظلاّمٍ لِلْعَبِید(5) من از این که کوتاهى کرده باشم در آنچه ذکر کردى ‌بیشتر خائفم، و اما آنچه گفتى که حق بر آنها سنگین است بدین جهت از ما جدا مى‌شوند، خداوند عالم است که فرار آنها از جور و ستم نیست نه آن که از ما جدا شده‌اند و به عدلى پناه برده‌اند، بلکه آنها فقط در طلب دنیایى بوده‌اند که زوال پذیر است و به ‌زودى از آن جدا خواهند شد و روز قیامت سؤال خواهند شد که آیا به دنبال دنیا رفتند یا براى خدا کار کردند؟

و اما آنچه ذکر کردى که ما اموالى را به آنها ببخشیم و با مردانى ساخت و ساز کنیم تا دل‌هایشان را صید نماییم، ما نمى‌توانیم بیشتر از حقى که دارند به آنها ببخشیم و خداى ‌سبحان مى‌فرماید: کَمْ مِنْ فِئةٍ قَلیلَةٍ غَلَبَتْ فِئةً کثیرةً بِإذْنِ اللهِ‌(6) خداوند، محمد را تنها برانگیخت بعد از آن که تنها بود، زیاد کرد پیروان او را، پس از آن که ذلیل بودند عزّت ‌بخشید و اگر خداوند خواسته باشد که این امر به ما واگذار شود مشکلات آن را براى ما آسان خواهد کرد و اندوه را از ما مى‌زداید.

اى مالک! من نظریات تو را تا جایى که رضاى خدا در آن باشد مى‌پذیرم و تو امین‌ترین مردم نزد منى و پیش من از صمیمى‌ترین و معتمدترین و موثق‌ترین مردم ‌هستى.(7)

 

 
منبع :
www.tebyan.net
/ 0 نظر / 6 بازدید